برای دکتر ادیب سلطانی:
آرتور 1 می گوید:احساس اشرافیّتِ [فکری] موجب گرایش به انزوا و 1 می گردد...انسانهای برجسته و شریف با گذشتِ زمان به این بینش دست می یابند که به جز استثنائات نادر ، در جهان ، میان تنهائی و فرومایگی ،یکی را باید برگزید .(1 1،اندرزها و اصول راهنمای عمل ،ص:177) . تنهائی سرنوشت هر انسان برجسته است ،این انسانها گاهی از تنهائی آه می کشند اما همیشه تنهائی را به مثابه مصیبتی کوچکتر انتخاب می کنند. آدمی با افزایش سن می تواند این جمله را پیوسته آسانتر و طبیعی تر به خود بگوید که :«شهامت خردمند بودن را داشته باش». (همان ،ص:179) . دکتر ادیب سلطانی به واقع شهامت خردمند بودن را داشت.
برچسب:
نویسنده: مبین فلاح